Apartament Wielki

Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki
Apartament Wielki

Galeria Owalna

Niegdyś sala przejściowa, przez którą prowadziła droga do loży królewskiej w kolegiacie św. Jana. W czasie odbudowy Galeria otrzymała nowy wystrój oraz cenne wyposażenie: arrasy brukselskie z połowy XVI w. oraz portrety monarchów polskich z przełomu XVI i XVII w.


Przedpokój przed Salą Wielką, zwany też Wielką Antyszambrą

Służył jako pierwszy przedpokój, w którym w czasie audiencji gromadzili się niżsi rangą dworzanie.

Sala Rady

Salę Rady odbudowano na podstawie jej oryginalnego projektu z 1784 roku. Służyła ona w czasach Stanisława Augusta jako sala posiedzeń Rady Nieustającej, pierwszego w Polsce stałego rządu złożonego z króla (stąd tron królewski), 18 senatorów i 18 posłów. Na ścianach wiszą portrety pędzla Józefa Peszki przedstawiające wybitnych działaczy Sejmu Czteroletniego (1788–1792), m.in. prezydenta Warszawy Ignacego Zakrzewskiego, marszałka Sejmu Stanisława Małachowskiego oraz Hugona Kołłątaja. więcej>

Sala Wielka

W czasach Stanisława Augusta służyła jako miejsce ceremonii dworskich. Tu odbywały się zgromadzenia dworskie, a także uczty, bale, koncerty i przedstawienia teatralne. Wystrój i wyposażenie sali wykonane zostały według projektów Dominika Merliniego i Jana Christiana Kamsetzera w latach 1777–1781. Autorami posągów Apolla i Minerwy oraz alegorii Sprawiedliwości i Pokoju, ujmujących medalion z podobizną Stanisława Augusta, byli rzeźbiarze André Le Brun i Jakub Monaldi. Ogromnych rozmiarów plafon przedstawia Rozwikłanie Chaosu. Salę zrekonstruowano ściśle według wyglądu sprzed 1939 roku, z wykorzystaniem uratowanych fragmentów sztukaterii. Plafon odtworzyli Łucja i Józef Oźminowie. więcej>

Pokój Marmurowy

Służył jako drugi przedpokój w apartamencie państwowym. Jest to najstarsze wnętrze w tym apartamencie. Powstało jeszcze w czasach panowania Władysława IV w latach 1640–1642 według projektu Giovanniego Battisty Gisleniego. Pokój Marmurowy został odnowiony przez Jakuba Fontanę w latach 1769–1771, który zachował ze starego wnętrza podstawowe elementy kompozycji architektonicznej i dodał 22 portrety królów polskich, plafon malowany przez Marcella Bacciarellego oraz posągi Sprawiedliwości i Pokoju nad lustrem, wykonane przez André Le Bruna.

Sala Rycerska

Sala Rycerska powstała według koncepcji samego króla Stanisława Augusta. Król chciał w niej uczcić osoby zasłużone dla ojczyzny, jak również przypomnieć najważniejsze momenty z dziejów Polski. Ideę króla urzeczywistnili w latach 1781–1786 jego architekci Dominik Merlini, Jan Chrystian Kamsetzer, malarz Marcello Bacciarelli oraz rzeźbiarze André Le Brun i Giacomo Monaldi. Dziesięć owalnych portretów i 22 brązowe biusty przedstawiają wybranych przez króla sławnych Polaków. Wokół sali biegnie napis zaczerpnięty z VII księgi Eneidy Wergiliusza, odnoszący się do zasług wybitnych obywateli. W środkowej części sali ustawione są posągi Sławy i Chronosa.

Sala Tronowa

Salę Tronową projektował niemal cały zespół artystów królewskich. Najważniejszą rolę odegrali Dominik Merlini, Jan Chrystian Kamsetzer i Jan Bogumił Plersch. Komponując wnętrze, wykorzystano zakupione w Paryżu boazerie według projektu Victora Louisa i dwa marmurowe kominki z Rzymu. Uwagę zwracają dwie piękne konsole z blatami mozaikowymi oraz cztery posągi starożytnych mężów stanu i wodzów dłuta Angela Pucinellego.
W czasie rekonstrukcji wnętrza, ściśle według wyglądu sprzed 1939 roku, wmontowano setki oryginalnych fragmentów boazerii i sztukaterii. Odtworzone srebrne, haftowane orły na zaplecku tronu stanowią najważniejszy, symboliczny akcent sali.